Chlorowodorek wankomycyny do wstrzykiwań

Chlorowodorek wankomycyny to sterylny proszek do przygotowywania wlewów dożylnych (IV). Każda fiolka zawiera równowartość 500 mg lub 1 gram zasady wankomycyny; 500 mg zasady odpowiada 0,34 mmol. Chlorowodorek wankomycyny jest liofilizowanym proszkiem o barwie od białawej do brązowej. Może zawierać kwas solny i/lub wodorotlenek sodu w celu dostosowania pH. Po rozpuszczeniu w jałowej wodzie do wstrzykiwań USP tworzy klarowny roztwór o pH pomiędzy 2,5 a 4,5. Ten produkt jest wrażliwy na tlen.

Wankomycyna jest tricyklicznym antybiotykiem glikopeptydowym pochodzącym zAmycolatopsis orientalis(dawniejNokardia orientalna). Wzór cząsteczkowy to C66H75Cl2N9O24 • HCl, a masa cząsteczkowa wynosi 1485,71.

Chlorowodorek wankomycyny ma następujące oznaczenie chemiczne:

(Sa)-(3S,6R,7R,22R,23S,26S,36R,38aR)-44-[[2-O-(3-Amino-2,3,6-trideoksy-3-C-metylo- -L-lykso-heksopiranozylo)- -D-glukopiranozylo]oksy]-3-(karbamoilometyl)-10,19-dichloro-2,3, 4,5,6,7,23,24,25,26,36,37,38,38a-tetradekahydro-7,22,28,30,32-pentahydroksy-6-[( 2R)-4-metylo-2-(metyloamino)]waleramido]-2,5,24,38,39-pentaokso-22H-8,11:18,21-dieten-23,36-(iminometan)-13,16:31,35-dimeten{{10} }H,16H-[1,6,9]oksadiazacykloheksadecyno[4,5-mKwas ][10,2,16]benzoksadiazacyklotetrakozyno-26-karboksylowy, monochlorowodorek. Jego wzór strukturalny to:

Wankomycyna jest słabo wchłaniana po podaniu doustnym; podaje się go dożylnie w leczeniu zakażeń ogólnoustrojowych.

U osób z prawidłową czynnością nerek wielokrotne dożylne podanie 1 g wankomycyny (15 mg/kg) we wlewie trwającym 60 minut powoduje uzyskanie średniego stężenia w osoczu wynoszącego około 63 µg/ml bezpośrednio po zakończeniu infuzji, średnie stężenie w osoczu wynosi około 23 µg/ml mL 2 godziny po infuzji i średnie stężenie w osoczu wynoszące około 8 mcg/ml 11 godzin po zakończeniu infuzji. Wielokrotne podanie dawki 500 mg we wlewie trwającym 30 minut powoduje uzyskanie średniego stężenia w osoczu wynoszącego około 49 mcg/ml po zakończeniu infuzji, średniego stężenia w osoczu wynoszącego około 19 mcg/ml 2 godziny po infuzji i średniego stężenia w osoczu wynoszącego około 10 mcg/ml6 godziny po infuzji. Stężenia w osoczu podczas wielokrotnego podawania są podobne do tych po podaniu pojedynczej dawki.

Średni okres półtrwania wankomycyny w fazie eliminacji z osocza wynosi od 4 do 6 godzin u osób z prawidłową czynnością nerek. W ciągu pierwszych 24 godzin około 75% podanej dawki wankomycyny jest wydalane z moczem na drodze filtracji kłębuszkowej. Średni klirens osoczowy wynosi około 0.058 l/kg/h, a średni klirens nerkowy około 0.048 l/kg/h. Zaburzenia czynności nerek spowalniają wydalanie wankomycyny. U pacjentów z beznerczem średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 7,5 dnia. Współczynnik dystrybucji wynosi od 0,3 do 0,43 l/kg. Nie ma wyraźnego metabolizmu leku. Około 60% dootrzewnowej dawki wankomycyny podanej podczas dializy otrzewnowej wchłania się ogólnoustrojowo w ciągu 6 godzin. Stężenie w surowicy około 10 mcg/ml osiąga się poprzez dootrzewnowe wstrzyknięcie 30 mg/kg wankomycyny. Jednakże bezpieczeństwo i skuteczność dootrzewnowego podawania wankomycyny nie zostały ustalone w odpowiednich i dobrze kontrolowanych badaniach.

Całkowity klirens ogólnoustrojowy i nerkowy wankomycyny może być zmniejszony u osób w podeszłym wieku.

Wankomycyna wiąże się z białkami osocza w około 55%, co zmierzono metodą ultrafiltracji przy stężeniach wankomycyny w osoczu od 10 do 100 µg/ml. Po dożylnym podaniu wankomycyny w płynie opłucnowym, osierdziowym, puchlinowym i maziowym stwierdza się stężenia hamujące; w moczu; w płynie do dializy otrzewnowej; oraz w tkance uszka przedsionka. Wankomycyna nie przenika łatwo przez normalne opony mózgowe do płynu mózgowo-rdzeniowego; ale gdy opon mózgowo-rdzeniowych jest w stanie zapalnym, następuje przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego

Działanie bakteriobójcze wankomycyny wynika przede wszystkim z hamowania biosyntezy ściany komórkowej. Ponadto wankomycyna zmienia przepuszczalność błony komórkowej i syntezę RNA. Nie występuje oporność krzyżowa pomiędzy wankomycyną a innymi antybiotykami. Wankomycyna nie jest aktywnain vitroprzeciwko pałkom Gram-ujemnym, prątkom lub grzybom.